Er was eens… consolidatie (4/5)

Er was eens… consolidatie: De jaren ’90, op zoek naar een pasklare oplossing

Voor de meeste lidstaten van de Europese Unie stemt het begin van dit decennium overeen met de verplichte opstelling van een geconsolideerde jaarrekening voor bedrijfsgroepen van een bepaalde omvang. Een cultuurschok voor veel van deze groepen die hierop slecht zijn voorbereid.

Waarom? Veel van deze groepen hadden tot nu toe hun bedrijven als aparte entiteiten beschouwd. Hierbij werden de minst belangrijke vergeten en werden dus niet alle verrichtingen van deze individuele bedrijven geïntegreerd.

De consolidatie is een praktijk die op alle dochterbedrijven van toepassing is, waar die ook gevestigd zijn. Dit geeft aanleiding tot heel wat organisatieproblemen, rechtsmiddelen en regels die moeten worden nageleefd.

Het afbijtend effect van de consolidatie stoort ook veel van deze discrete bedrijfsgroepen: eliminatie van de intragroepsresultaten, eliminatie van dividenden, eliminatie van de intragroepsomzet, enz. Wat blijft er nog over van onze rekeningen?

Het transparantie-effect dat deze boekhoudtechniek geleidelijk met zich zal meebrengen, begint nu ook door te dringen tot de bedrijfsgroepen die vaak om fiscale redenen rond complexe structuren zijn georganiseerd.

Bovendien zijn aan deze verplichting ook kosten verbonden zoals consultancy door professionals, het gebruik van specifieke software, de certificatie van de jaarrekening door auditors en een nauwgezette controle van de bedrijven van de consolidatiekring.

Tot zover het kader binnen welke de bedrijfsgroepen dit nieuw avontuur ingaan.

Tegelijkertijd gaan aan het begin van dit decennium een tiental softwarehuizen, die consolidatieoplossingen aanbieden, met elkaar concurreren op deze nichemarkt. De omvang van de deze markt is gering omdat de groepen die aan hun consolidatieverlichtingen voldoen, beperkt zijn in aantal maar vooral geografisch sterk geconcentreerd zijn.

Dergelijk concurrerend klimaat gaat de ontwikkeling bevorderen van de ontbrekende functionaliteiten van deze software en vooral van een gedecentraliseerde consolidatiebundel, bestaande uit een software en informatie die aan de bedrijven van de consolidatiekring kan worden gestuurd.

Let wel dat aan het begin van dit decennium de e-mail nog niet als communicatiemedium bestond. De uitwisseling van informatie tussen bedrijven gebeurde via telecommunicatielijnen (modem) en meestal per koerierdienst.

Hoe gebeurt deze uitwisseling dan? Simpelweg op floppydisks van 1,4 Mb die in een enveloppe worden gestoken.

Hierbij toch een kleine anekdote van een bedrijf dat zijn floppydisk zorgvuldig in een enveloppe had gestoken en had dicht geniet voor de verzending. De nietjes hadden hierbij ook de diskette doorboord!

Twee belangrijke elementen zullen de tweede helft van dit decennium nog kenmerken.

Het eerste element, in technologische orde, is de opkomst van Windows, het internet en de e-mail als de nieuwe context waarin de softwaretoepassingen voortaan gaan functioneren en communiceren.

Het betreft inderdaad een vooruitgang, in de eerste plaats van het gemak van de communicatie en vervolgens van de efficiëntie, vooral van de informatie-uitwisseling met de bedrijven van de consolidatiekring.

Het tweede element betreft de integratie van rapporteringsfunctionaliteiten in de software van de eerste generatie, die louter beperkt was tot de statutaire consolidatie.

Veel bedrijfsgroepen worden namelijk geleidelijk aan met de moeilijkheid geconfronteerd van de afstemming tussen de cijfers van de statutaire consolidatie en die van de budgetten, vaak opgesteld door verschillende afdelingen.

Deze toepassingen berusten op verschillende software. Voor de statutaire consolidatie is dit een specifieke software en voor de rapportering vaak Excel. Dit wordt uitgevoerd door personeel dat een verschillend opleidingstraject heeft gevolgd, met informatiesystemen met meer of minder detail, met een volledige of gedeeltelijke consolidatiekring, met verschillende frequenties, enz. Kortom twee verschillende werelden van cijfers bestaan binnen deze groepen naast elkaar.

Ten opzichte van deze vaststellingen laat de reactie van de softwarehuizen niet op zich wachten en zo ontstaat het concept van de “eengemaakte consolidatie”.

Een wondermiddel om het decennium af te ronden? Niet echt.

De software uitgegeven door Europese softwarehuizen met een Latijnse cultuur biedt een functionele, statutaire consolidatiesoftware aan met de integratie van een aantal rapporteringsfuncties die vaak als onvoldoende beschouwd worden.

De software uitgegeven door softwarehuizen met een eerder Angelsaksische cultuur, biedt uitstekende rapporteringssoftware aan, maar die qua statutaire functionaliteiten vrij onvolledig is en volledig moet worden geprogrammeerd. De Amerikaanse groepen, met een vaak zeer grote consolidatiekring, vertonen veel eenvoudiger organisatiestructuren met bedrijven waarvan zij 100% eigenaar zijn.

De markt evolueert duidelijk naar een eengemaakte oplossing, maar de oorspronkelijke cultuur van het softwarehuis kenmerkt de software die afhankelijk van de herkomst eerder statutair of op de rapportering is gericht.

Zo komt de eengemaakte consolidatie aan het eind van dit decennium niet volledig aan de verwachtingen van deze markt tegemoet.

Alle artikels in deze reeks:

Het artikel delen :
Bent u op zoek naar een performante software om uw consolidatieproces te optimaliseren?
Ontdek Consolidation & Reporting: de software die zowel de statutaire consolidatie als de managementrapportage vereenvoudigt voor één unieke versie van de waarheid. De software beantwoordt perfect de Bent u op zoek naar een performante software om uw consolidatieproces te optimaliseren noden van internationale groepen (meertalig, verschillende munteenheden en standaarden) en is zelfstandig te parametreren door de klant voor een lage total cost of ownership. De software is zowel beschikbaar in cloud modus als on-premise.
Recente artikels
Academy: overzicht van het jaar en programma voor 2017 Sigma Conso biedt gedurende het hele […]
Intercompany transacties: hoe kan men de verschillen het best opsporen? De afstemming van intragroepstransacties wordt […]